Trener, który był jednym z odkrywców talentu Włodzimierza Smolarka, uhonorowany medalem

Mirosław Westfal od lat konsekwentnie realizował swoją wizję pracy. Jego kariera to przykład systematycznej i przemyślanej drogi zawodowej. Według niego, sport to coś więcej niż rywalizacja. „Najpierw człowiek, potem zawodnik”  to zasada, którą kierował się w codziennej pracy. Kluczowe znaczenie miało rozwój mentalny, odpowiedzialność oraz umiejętność pracy w zespole.

W środowisku sportowym Westfal cieszył się opinią człowieka rzetelnego i zaangażowanego. Dla młodych zawodników był pierwszym mentorem, który pokazywał, jak łączyć sport z edukacją i życiem prywatnym. Dla starszych był przykładem wychowawcy i nauczyciela, który potrafi wyciągać wnioski z porażek. Nie szukał rozgłosu, nie budował wizerunku na kontrowersjach. Jego siłą była codzienna praca, konsekwencja i wiara w długofalowy rozwój.

Dla niego trener to nie tylko był zawód, ale misja. W czasach, gdy sport coraz częściej podporządkowany jest szybkim efektom, postawa takich szkoleniowców jak on, przypomina, że prawdziwe fundamenty buduje się cierpliwie, trening po treningu, rozmowa po rozmowie. 

Westfal to przykład trenera, który nie tylko uczył swoich podopiecznych grania w piłkę ale uczył ich zdrowych zasad, wzajemnej rywalizacji i charakteru, a to w sporcie wartość bezcenna. Historia odkrycia talentu Włodzimierza Smolarka, jednego z najlepszych polskich piłkarzy w historii, przypomina, jak ogromne znaczenie w sporcie mają trenerzy pracujący u podstaw. To oni często jako pierwsi widzą potencjał, którego inni jeszcze nie dostrzegają. To oni potrafią zaszczepić wiarę w siebie i wskazać właściwy kierunek. 

Mirosław Westfal zapisał się w tej historii jako człowiek, który nie bał się zaufać młodości. A talent Smolarka, który odkrył, stał się jednym z symboli złotej ery polskiej piłki.